Каложскі дыярыуш. Наведванне архіпастыра. Новы дыякан-калажанін. Барыса-Глебскае паломніцтва. Першы досвед беларускай літургіі. Ларыса Геніюш – беларускі Салжаніцын.

За мінулы з апошняга запісу час жыццё нашага прыходу было даволі такі насычанным. Па-першае, наш прыход наведаў наш архіпастыр уладыка Арцемій і пад час літургіі адбылася хіратонія ў дыяканы выхаванца нашага прыходу Дзмітрыя Паўлюкевіча. У той жа вечар адбыўся чарговы выпуск нашай васкрэснай школы. Дамовіліся з выпускнікамі рэгулярна сустракацца.

Другой важнай падзеяй можна назваць паломніцтва з вучнямі васкрэснай школы па Барыса-Глебскім храмам Панямоння. Адправіліся мы ад нашага храма і спачатку наведалі старажытны Барыса-Глебскі храм у вёсцы Накрышкі Дзятлаўскага раёну. У гэтай царкве я служыў прыхадскім святаром амаль 5 гадоў. За гэты час даследваў багатую і цікавую гісторыю гэтага храма і ўсяе мясцовасці. Здаецца, найбольшую радасць у дзяцей выклікала мажлівасць паспрабаваць сябе як званароў на накрышскай званіцы. Усе жадаючыя падымаліся да званоў і выбівалі свае перазвоны і благавесты. З Накрышак накіраваліся да Барыса-Глебскай царквы у Наваградку, якая стаіць, дарэчы на падмурку 12 стагоддзя. Тут адслужылі малебен да нашых нябесных пакравіцеляў святых князёў Барыса і Глеба. Наведалі Наваградскае замчышча. Уявілі з дзецьмі, што мы абаронцы замку і на нас і на наш замак ідуць грамады ворагаў. Адным словам было цікава. Навагрудак спадабаўся. З Навагрудку накіраваліся у Лаўрышава там чакаў нас мой аднакурснік па Семінарыі айцец Еўсевій – намеснік манастыра. Малітва, трапеза, экскурсія па манастыру, купанне ў купелі, прыгожае наваколле і атмасфера сапраўднага манастырскага жыцця. Накупіўшы манастырскага хлебу накіраваліся да Гародні.

Падрабязней...

10.05.2013 Каложскі дыярыўш. Светлы тыдзень. Госці з Растова. Вечныя пытанні ад гандбалістак

Хрыстос уваскрос!

Заканчваецца Светлы тыдзень, але пасхальныя матывы будуць гучаць яшчэ да Увазнясення Хрыстова. Дзякуй Богу, адсвяткавалі радасна. Літургіі, сустрэчы з сябрамі і роднымі, святочныя трапезы… Усё як мае быць. Сёння пасля Пасхі быў першы па-сапраўднаму працоўны дзень. Пад’ём а 6.00. Летам падымацца лёгка і, нават, прыемна. Арганізм абуджаецца разам з сонейкам. У 7 быў у Каложы. Хоць тыдзень і святочны, але спраў назбіралася шмат. Далейшае святкаванне ўсё болей выклікала непакой наконт гэтага вораху спраў. Вось сёння і паспрабаваў разабраць хоць частку ад таго, што патрэбна. Праца была пладатворнай.

Учора ўвечары да нас прыехалі госці з Растова-на-Доне – прадстаўнікі моладзевага брацтва. Арганізавалі для іх экскурсію па гораду і начавалі яны ў нашым прыхадскім доме. Сёння пагутарыў з імі, падвёз да вакзалу. Прыемныя хлопцы і дзяўчаты, нашыя браты і сёстры. Робім адну Хрыстову справу. Хрыстос пасярод нас!

Падрабязней...

Каложскі дыярыуш. Хрыстос ўваскрос!

Хрыстос уваскрос!

Шчыра вітаю Вас, дарагія браты і сёстры, пасхальным вітаннем! Сёння Светлы Панядзелак. І светлы ён ва ўсіх сэнсах. Сонечнае надвор’е адпавядае радасці Светлай Хрыстовай Пасхі.

Дзякую Богу, што меў магчымасць служыць Пасху ў Каложы! Дзякую Хрысту Уваскрэсшаму за магчымасць супольнай малітвы з вамі, шаноўныя калажане! За тое, што мы маглі раздяліць паміж сабою Чашу Хрыстову!

Колькі ж разоў у гэтых старажытных сценах гучала “Хрыстос уваскрос”?! Колькі святароў стаяла да мяне каля Прастола Каложскай царквы? Колькі пасхальнай радасці і лікавання было тут за дзевяць стагоддзяў існавання храма?

Дай Бог нам, дарагія браты і сёстры, ва щсе дні нашага жыцця захоўваць у сабе радасць Светлага Хрыстова Уваскрасення!

Хрыстос ўваскрос! Спараўды ўваскрос!

Сардэчна ваш,

Протаіерэй Георгій Рой

Каложскі дыярыуш. 23-28 красавіка.

Цяжка ўжо і ўспомніць, што было напачатку тыдня…  З памяці знік цэлы дзень жыцця – аўторак. Патрэбна, патрэбна прымушаць сябе і рабіць запісы ў наш прыхадскі дыярыуш…. Колькі ж дзён жыцця можа так сцерціся? Успамінаецца толькі падрыхтоўка да біблейскіх чытанняў… і больш ніводнага ўспаміну…

Серада. Літургія Ранейасвячоных Дароў. Малітва ў Каложы, як заўсёды, лёгкая і радасная. На пропаведзі звярнуў увагу на словы малітвы прп. Яфрэма: “дай мне Божа бачыць мае праграшэнні…”. Адэкватная самаацэнка, мажлівасць бачыць свае памылкі – сапраўды, дар Божы. Усе мы схільныя думаць пра сябе лепш, чым мы ёсць на самой справе.

На агароджы Каложскай царквы з боку алтарнай часткі заўважыў надпісы сатаністаў. Стандартны набор: перавернутыя крыжы, зоркі… Хучэй за ўсё, неразумныя падлеткі, але ўсё ж такі непакой. Набліжаецца пасхальная ноч. Каб чаго не вытварылі… Звярнуў на гэта ўвагу праваахоўных органаў і мужчын нашага прыходу. Будзем пільнымі.

Падрабязней...

Каложскі дыярыуш. 21-22 красавіка. Прадчуванне светлага ўваскрасення. Служэнне ці спажыванне? Маладая хрысціянка Марыя. Дзень дробных справаў. Куды падацца пасля турмы? Размовы з рэдактарам.

Светлае ўваскрасенне. На мінулай нядзельнай Літургіі з’явілася прадчуванне Пасхі. Пры дзвярах, блізка, светла, радасна. Мабыць, пачуцці гэтыя ад таго сонечнага святла, які падчас служэння заліваў алтар, сляпіў вочы, ствараў містэрыю спалучэння святла, дыму, залатога ззяння ўбранняў і начыння. Не перастаю дзякаваць Богу за тое, што маю магчымасць служыць у Каложы!

Евангельскае чытанне. Заклік Хрыста да вучняў мець прынцыпова іншую логіку суадносін паміж сабою: “Хто хоча быць першым – будзь іншым слугою…” Дай Бог нам сапраўды паслужыць адзін аднаму. Логіка, ідэалогія, светапогляд грамадства спажывання пранікае паўсюль: у нашыя душы, сем’і, царкоўныя абшчыны. Які важны напамін дае Хрыстос сучасным хрысціянам. Нашыя стасункі павінны быць скіраваны на ўзаемнае служэнне, а не на спажыванне.

Падрабязней...

Каложскі дыярыуш. 14-20 красавіка

Ад апошняга запісу ў дыярыушу праляцеў цэлы тыдзень… Аж не верыцца. Для выбраных час скароціцца – гаворыць Пісанне. Сапраўды так і здараецца. Страшэнны дэфіцыт часу і ён вельмі насычаны. Прашу прабачэння дарагія мае браты і сёстры, чытачы каложскага дзённіка! Паспрабую усё ж такі захоўваць рэгулярнасць запісаў. Выбіла з каляі падрыхтоўка дакладу на канферэнцыю на філфаку ГрГУ “Дыялог хрысціянства, культуры, літаратуры”, што адбылася на мінулым тыдні ў чацвер-пятніцу. Патрэбна было многа пісаць і многа чытаць. Пакуль пісаў і чытаў назбіралася мноства самых неадкладных справаў. Тым больш, што на мінулым тыдні ў Гародні была і мая сям’я. Я не мог не ўдзяліць часу і ўвагі маім родным і любімым…

Дык якімі ж былі мінулыя дн? Канспектыўна:

Падрабязней...

12-13 красавіка

Вітаю вас, шаноўныя чытачы каложскага дыярыушу! Прапаную вам апавяданне за два апошнія дні.

12 красавіка. Пятніца.

Дзень мой пачаўся у Жыровічах. Выкладанне ў акадэміі і семінарыі. Цікавай і для мяне і для студэнтаў атрымалася лекцыя на чацвёртым курсе семінарыі, дзе мы разглядалі гісторыю літургічнага фарміравання Таінства пакаяння, якое ў нас цяпер часцей за ўсё асацыіруецца са споведзью перад святаром. Але раней таінства пакаяння разумелася значна шырэй. Яно ажыццяўлялася праз усё жыццё хрысціяніна, а споведзь была толькі адным з важных пакаянных этапаў. Пакаянне – гэта не проста пералік грахоў у прысутнасці святара. Пакаянне гэта штодзённая праца чалавека.

Потым хуткія сборы і дарога ад Жыровіц да Гродна. Як жа імкліва наступіла вясна. Калі ехаў з Гродна да Жыровіц ўсе палі былі завалены яшчэ снегам, а цяпер толькі рэштачкі снежных гурбаў і паўсюль хуткія бурлівыя ручаі. Дзякуй Богу, зіма скончылася!

Падрабязней...

10 красавіка. Упершыню ў алтары. Каложскія біблейскія чытанні. Анекдоты ад бацюшак.

Вітаю вас, чытачы дыярыуша.

Айцец Георгій у гэты час едзе да сям’і ў Жыровіцы. Таму ён даручыў мне, прыхаджаніну Каложы Мікалаю, напісаць пра сённяшні дзень.

Сёння я з вялікім задавальненнем нарэшце пасля вялікага перапынку ў некалькі тыдняў зноў наведаў наш прыход і актыўна, як на мой погляд, паўдзельнічаў у ягоным жыцці. Дзякую за гэта Богу і айцу Георгію.

Такім чынам, сёння раніцою я наведаў царкву, каб прыняць удзел у Літургіі Ранейасвячоных Дароў. Не паспеўшы падысці да абразоў, я быў запрошаны айцом Георгіем маліцца ў алтар. Гэта было нечакана. Для мяне алтар быў заўсёды такім сакраментальным месцам, што страшна было падумаць, што туды можна проста так трапіць. Маліцца каля Прастолу, дзе адбываецца Пралажэнне Святых Дароў было незвычайна і крыху страшна. Я пастараўся “скарыстацца сітуацыяй”, каб малітвенна падзякаваць Богу за нядаўняе вылячэнне маёй сужэніцы (дзякую а.Уладзіміру, а.Георгію, а.Ігару і ўсім, якія спачувалі, за Вашыя малітвы). Назіраць за дзеяннямі свяшчэннаслужыцелей у алтары было цікава. Я здзівіўся карычневаму колеру ніжняй часткі Агнца, які выкарыстоўваецца для Прычашчэння (увечары я дазнаўся, што падчас загатаўлення Святых Дароў для Літургіі Ранейасвячоных Дароў Агнец апускаецца ў Кроў Хрыстову, таму і мае такую афарбоўку). Здзівіла таксама чытанне малітваў а.Георгія на грэчаскай мове (я, грэшым чынам, падумаў спачатку, што гэта латынь).

Падрабязней...

Расклад богаслужэнняў

Увайсці

Аўтарызацыя

Імя карыстальніка *
Пароль *
Запомніць мяне

Падпіска на вершы Л.Геніюш

Каложа 360°

Навіны Гродзенскай епархіі

Уваход

Д/ф "Каложа" (2007 г.)