Каложскі дыярыуш. 16.11 - 18.11.2013

Самыя напружаныя, але, мабыць, і найбольш радасныя для святароў дні – субота і нядзеля.

Субота. У нашым прыходзе субота – дзень хрышчэнняў. Спачатку Літургія, на якой спавядаюцца і прычашчаюцца хросныя бацькі, а пасля Літургіі – хрышчэнні. Яшчэ адна асаблівасць суботняй Літургіі ў каложскім прыходзе тое, што яна кожную нядзелю служыцца па-беларуску. У мінулую суботу служба скончылася неяк хучэй, чым звычайна. Да хрышчэнняў, якія мы прызначаем на 11.00 заставалася амаль гадзіна часу. Каб хросныя не сумавалі, прапанавалі ім чай, а да чаю, як кажуць, што Бог паслаў: сушкі, пячэнькі і іншыя даброты ад паніхіднага стала. За чаем крыху паразмаўлялі і пажартавалі.

Хрышчэнні прайшлі спакойна. Дзеці моцна не плакалі. Гэта як Божы падарунак. Вельмі цяжка бывае маліцца, калі нехта з дзетак так завядзецца плакаць, што пры чытанні малітваў сам сябе не чуеш. А яшчэ да таго, у храме акустыка такая, што падаецца пранізлівы голас дзіцяткі ўзмацняецца ўдвая. Так што, вялікі дзякуй новаахрышчаным у мінулую суботу дзеткам за іх стрыманасць…

Падрабязней...

Каложскі дыярыуш. 15.11.13

Дзень выдаўся не багатым  на падзеі і ўражанні.  Самае яскрывае – Літургія.  Чытанне Евангелля пра цуд памнажэння хлябоў і насычэння тысяч людзей.  За апошні час гэта ўжо трэці раз, калі я прапаведую, або тлумачу гэты тэкст. Перад казаннем адчуванне таго, што буду ізноў паўтарацца. Так і было ў пачатку, але потым прыйшло натхненне. Галоўная думка – калі ты голад да Божага Слова і праўды Яго ставіш на першае месца, як тыя людзі, што пайшлі у пустыню за Хрыстом, каб пачуць Яго, то і Гасподзь, у сваю чаргу, не забудзецца і пра твае зямныя патрэбы.

Падрабязней...

Каложскі дыярыуш. 14.11.2013

Вітаю, шаноўнае спадарства!

Як бычыце, Каложскі дыярыуш не знік! Ён прадаўжае жыць… Старонкі нашага жыцця перагортвае подых часу, і яго імклівасць падчас не пакідае сілы, каб зрабіць нейкі адбіткі ўражанняў і думак.

У мінулы аўторак былі ў доме-інтэрнаце ў Пышках, наведвалі і прычашчалі нашых братоў і сясцёр. Памёрла раба Божая Таццяна – бабулечка, якая пры апошняй нашай сустрэчы сказала пра тое, што бачымся апошні раз. Кожны раз яна прычашчалася, заўсёды прасіла памаліцца за спачылых сваіх сваякоў і вось цяпер і сама ў ліку іх. Упакой яе Гасподзь! Прашу і я вашых малітваў за спачылую сястру нашу.

Уразіў і яшчэ адзін выпадак. З’явіўся там малады хлопец Сяргей. Пасля кантузіі. Неадэкватны. Падыходжу і пытаю: “Хочаш прычасціцца”? Нешта зусім незразумелае адказвае, і паводзіны дзіўныя. Вырашыў рызыкнуць і ўсё ж такі прычасціць яго. На дзіва ён спакойна прыняў прычасце і адразу як быццам бы прыйшоў да розуму. Спакойна падзякаваў нам і вельмі прасіў, каб часцей наведвалі яго.

Падрабязней...

Каложскі дыярыуш. Вяртанне.

Вітаю вас, шаноўныя браты і сёстры, чытачы  каложскага дыярыуша! Даўно ўжо мы не адгортвалі старонак нашага дзённіка. Атрымалася тое, што звычайна бывае з дзённікамі. Хто спрабаваў іх весці, ведае пра гэта дакладна. Цяжка бывае трымацца рэгулярнасці запісаў то з-за недахопу часу, то з-за стомленасці, але, праўду кажучы, галоўная прычына – недахоп самадысцыпліны. Пост - найлепшы час, каб заняцца самавыхаваннем. Ды і думкі падчас посту неяк прасвятляюцца. Даўно ўжо заўважыў, што калі пашчуся, павялічваецца працаздольнасць і плённасць тых справаў, за якія бяруся.

Вялікі перапынак атрымаўся з часу апошняга майго запісу (19 чэрвеня). Патрэбна хаця б з большага ўсталяваць пераемнасць падзей.

Што было?

Падрабязней...

Падарожжа на Аўгустоў

Паважаны чытач, з радасцю дзялюся з  Вамі сваімі ўражаннямі ад нашага агульнага падарожжа на Аўгустоў… А ўсё пачыналася так… Айцец Георгій прапанаваў нарнійцам здзейсніць невялічкі паход на Аўгустоў разам з калажанамі – дзяўчынкамі і хлапчукамі, якія вучацца ў васкрэснай школе пры Каложскай царкве. Мы з дзецьмі адразу ж згадзіліся! І не пашкадавалі!

Дамова сустрэцца 26 чэрвеня, у сераду, а 12 каля Каложы… Прыходзім з дзяўчынкамі і знаёмімся адразу з Дашай і Юрай… Усміхаемся…

Гэта наша першае сур’ёзнае падарожжа…  І мы хвалюемся, незаўважна для  ўсіх!

12.00: нашыя рэчы і палаткі спакаваныя ў машыны, молімся… І едзем…

Надвор’е цудоўнае: прахладны дзянёк, воблачкі плаваюць па небе, трошкі крапае дожджык.. І нам усё падабаецца!

Падрабязней...

Каложскі дыярыуш. 18.06-19.06. Давід і Матфей. Разведка на Аўгустоўскі канал. Елізавета і Яўгеній. Беларус-японец. Супрацьпаветраная абарона ў Каложы. Хрыстос - нашае святло.

Аўторак быў звычайным, але выключна плённым рабочым днём. Пасля доўгага перапынку зноў узяўся за старажытнагрэчаскую мову. Задавальненне. Рыхтуюся да паступлення ў агульнацаркоўную дактарантуру. Далей - цякучыя справы па прыходзе. Падрыхтоўка да біблейскіх чытанняў. Напісанне новых праграм для магістратуры Мінскай духоўнай акадэміі.

У гэты дзень а. Ігар пахрысціў двух блізнятак, народжаных сямімесячнымі. І адзін, і другі ў рэанімацыі. Цяжкі стан. Памаліцеся за немаўлятак Давіда і Матфея.

Вечарам разам з Мікалаем - паважаным рэдактарам нашага сайта і з прыхаджанкай Нікай адправіліся ў разведку на Аўгустоўскі канал, куды збіраемся пайсці з юнакамі і дзяўчатамі нашага прыхода. Там я быў упершыню. Уражаны. Асабліва спадабаліся Кавеня і Яндрэня – лясныя азёры. Вельмі спадабаўся Сапоцкін. Увогуле ў гэтым куточку нейкая іншая Беларусь.

Падрабязней...

Каложскі дыярыуш. 15.06-17.06.

Вітаю Вас, дарагія браты і сёстры!

Думка, з якой жыў гэтыя дні - жыццё і  адносіны з людзьмі даражэйшыя за ўсе нашыя неадкладныя справы. Заўважыў, што людзі неяк саромеюцца заняць адзін у аднаго больш часу на размову, чым гэтага патрабуе абмяркаванне нейкай справы. Здаецца, мы пачынаем адвыкаць ад таго, што можна пагутарыць, як кажуць, “па душах” ці проста пра нейкія ўражанні, перажыванні… Асабліва небяспечная гэтая тэндэнцыя ў стасунках паміж хрысціянамі. Мы - сям’я дзяцей Божых і жыць мы павінны не толькі нашымі паўсядзённымі справамі, але,  як і ў кожнай нармальнай сям’і, патрэбна дзяліцца адно з адным тым, што на сэрцы. Разам радавацца і разам сумаваць.

Якімі былі гэтыя дні?

Падрабязней...

Каложскі дыярыуш. Узнясенне. Вільня-Жыровічы-Гродна. Школа экскурсаводаў. Крадзеж.

Вітаю Вас, шаноўныя браты і сёстры! Са святам Узнясення Госпада нашага Іісуса Хрыста!

Нашу чалавечую прыроду Хрыстос увазнёс на прастол УСЯВЫШНЯГА. Гэта і ёсць першааснова сапраўднага гуманізму. Мы ня проста адзін з выпадковых біялагічных відаў. Наша прырода ў Хрысце ўз'яднана з Творцам Сусвету. Таму і шануем мы асобу чалавека, яго духоўна-цялесны склад, яго жыццё і свабоду. Хрыстос увазнёсся дзеля таго, каб на чалавечую прыроду сышоў Святы Дух як новы пачатак жыцця людскога роду. Ён увазнёсся, але прыбывае неадступным ад нас, як і спяваем мы у святочным трапары.

Сёння адбыліся чарговыя чытанні. Няпростыя, але ў нейкім сэнсе натхнёныя. Не рыхтаваліся, але, як вядома, Слова Гасподне жыватворнае.

Сёння ранкам быў яшчэ ў Вільні. Ездзілі сям’ёй да радні нашае. Дык вось, ранкам Вільня, потым на Жыровічы, а каля гадзіны дня быў ужо ў Гародні.

Падрабязней...

Расклад богаслужэнняў

Увайсці

Аўтарызацыя

Імя карыстальніка *
Пароль *
Запомніць мяне

Падпіска на вершы Л.Геніюш

Каложа 360°

Навіны Гродзенскай епархіі

Уваход

Д/ф "Каложа" (2007 г.)