20.11 - 21.11. Агонь Хрыстоў. Калажане з Тулы. Савва. Выстава ікон.

Каложскі дыярыуш.

Серада 20.11. Служыў Літургію. У Евангеллі словы Хрыстовы: “Агонь прыйшоў Я нізвесці на зямлю… Ці думаеце вы, што Я прыйшоў даць мір зямлі? Не, кажу вам, але раздяленне”. Такім чынам, праўда Хрыстова – агонь у гэтым свеце. Ён можа грэць, а можа і апальваць. Хрысціянства не можа быць безканфліктным і безпрынцыповым.

Прычашчаўся за Літургіяй толькі адзін чалавек, хаця ў царкве маліліся чалавек пятнаццаць. Прычаснікам быў хросны хлопчыка Саввы, якога мы і хрысцілі адразу пасля Літургіі. Бацькі Саввы – расіяне, жывуць непадалёку ад Тулы, веруючыя свядомыя праваслаўныя людзі. У Гародні ды і на Беларусі ўвогуле сваякоў не маюць. У Гародні жыве іх сябар, які і быў хросным. Дык вось яны спецыяльна прыехалі ў Гродна з нованароджанным, каб ахрысціць яго ў старажытнай Каложы. Вельмі любяць яны нашу царкву і наш горад. Чым не калажане?! На развітанне пачаставалі мяне сапраўдным тульскім пернікам: вялізарны і сапраўды вельмі смачны.

Каложскі дыярыуш. 19.11.2013

Дзень пачаўся з наведвання хворых у першай бальніцы. Да прычасця запісалася больш за 50 чалавек. Прычашчалі ўдваіх з а. Ігарам, і дапамагалі нам Анатоль і Варвара. Бальніца гэтая спецыялізуецца на лячэнні інсультаў. А інсульты, як вядома, маюць вельмі цяжкія наступствы. Таму і прычашчаць там ва ўсіх адносінах бывае няпроста. Цяжка бачыць, як людзі пакутуюць. Часта не могуць сказаць ні слова, толькі слёзы… Паразмаўлялі з медсёстрамі. Патрэбныя памперсы для дарослых. Бюджэт бальніцы не прадугледжвае іх закупку. Добра, калі набудуць блізкія хворых, але бывае і такое, што ў чалавека нікога няма. Адным словам будзем дапамагаць.

Потым было наведванне епархіі. Сустрэча супрацоўнікаў епархіяльнага інфармацыйнага аддзелу. Абмяркоўвалі бліжэйшыя справы. Далей праца над прапановамі Гродзенскай епархіі да агульнацаркоўных дакументаў Міжсаборнай прысутнасці па практыцы прычасця і шлюбу. Быў таксама цэлы шэраг цякучых прыхадскіх справаў.

Каложскі дыярыуш. 16.11 - 18.11.2013

Самыя напружаныя, але, мабыць, і найбольш радасныя для святароў дні – субота і нядзеля.

Субота. У нашым прыходзе субота – дзень хрышчэнняў. Спачатку Літургія, на якой спавядаюцца і прычашчаюцца хросныя бацькі, а пасля Літургіі – хрышчэнні. Яшчэ адна асаблівасць суботняй Літургіі ў каложскім прыходзе тое, што яна кожную нядзелю служыцца па-беларуску. У мінулую суботу служба скончылася неяк хучэй, чым звычайна. Да хрышчэнняў, якія мы прызначаем на 11.00 заставалася амаль гадзіна часу. Каб хросныя не сумавалі, прапанавалі ім чай, а да чаю, як кажуць, што Бог паслаў: сушкі, пячэнькі і іншыя даброты ад паніхіднага стала. За чаем крыху паразмаўлялі і пажартавалі.

Хрышчэнні прайшлі спакойна. Дзеці моцна не плакалі. Гэта як Божы падарунак. Вельмі цяжка бывае маліцца, калі нехта з дзетак так завядзецца плакаць, што пры чытанні малітваў сам сябе не чуеш. А яшчэ да таго, у храме акустыка такая, што падаецца пранізлівы голас дзіцяткі ўзмацняецца ўдвая. Так што, вялікі дзякуй новаахрышчаным у мінулую суботу дзеткам за іх стрыманасць…

Каложскі дыярыуш. 15.11.13

Дзень выдаўся не багатым  на падзеі і ўражанні.  Самае яскрывае – Літургія.  Чытанне Евангелля пра цуд памнажэння хлябоў і насычэння тысяч людзей.  За апошні час гэта ўжо трэці раз, калі я прапаведую, або тлумачу гэты тэкст. Перад казаннем адчуванне таго, што буду ізноў паўтарацца. Так і было ў пачатку, але потым прыйшло натхненне. Галоўная думка – калі ты голад да Божага Слова і праўды Яго ставіш на першае месца, як тыя людзі, што пайшлі у пустыню за Хрыстом, каб пачуць Яго, то і Гасподзь, у сваю чаргу, не забудзецца і пра твае зямныя патрэбы.

Нядзельная казань іерэя Ігара Данільчыка

Евангелле паводле Лукі, 8:41-56.

І вось прыйшоў чалавек,  імем Іаір, які быў старэйшынам сінагогі; і, упаўшы да ног Іісуса, ён прасіў Яго ўвайсці ў дом яго, бо ў яго была адзіная дачка, гадоў дванаццаці, і яна памірала. Калі ж Ён ішоў, народ напіраў на Яго. І жанчына, якая мела кровацячэнне ўжо дванаццаць гадоў, і патраціла на лекараў усю маёмасць ды ні ў аднаго не магла вылечыцца, падышоўшы ззаду, дакранулася да краю вопраткі Яго;

Каложскі дыярыуш. 14.11.2013

Вітаю, шаноўнае спадарства!

Як бычыце, Каложскі дыярыуш не знік! Ён прадаўжае жыць… Старонкі нашага жыцця перагортвае подых часу, і яго імклівасць падчас не пакідае сілы, каб зрабіць нейкі адбіткі ўражанняў і думак.

У мінулы аўторак былі ў доме-інтэрнаце ў Пышках, наведвалі і прычашчалі нашых братоў і сясцёр. Памёрла раба Божая Таццяна – бабулечка, якая пры апошняй нашай сустрэчы сказала пра тое, што бачымся апошні раз. Кожны раз яна прычашчалася, заўсёды прасіла памаліцца за спачылых сваіх сваякоў і вось цяпер і сама ў ліку іх. Упакой яе Гасподзь! Прашу і я вашых малітваў за спачылую сястру нашу.

Уразіў і яшчэ адзін выпадак. З’явіўся там малады хлопец Сяргей. Пасля кантузіі. Неадэкватны. Падыходжу і пытаю: “Хочаш прычасціцца”? Нешта зусім незразумелае адказвае, і паводзіны дзіўныя. Вырашыў рызыкнуць і ўсё ж такі прычасціць яго. На дзіва ён спакойна прыняў прычасце і адразу як быццам бы прыйшоў да розуму. Спакойна падзякаваў нам і вельмі прасіў, каб часцей наведвалі яго.

Протоиерей Георгий Рой: «Крещение Руси. Актуальные вопросы»

В.М.Назарук "Крещение"В.М.Назарук "Крещение"Событие, происшедшее 1025 лет назад в Киеве бесспорно сыграло ключевую роль в развитии истории и культуры всей восточнославянской цивилизации. Но какое значение оно имеет теперь? Это только лишь один из исторических фактов, наряду с множеством других? Или, все же, событие Крещения не утратило своей актуальности и для нас – людей 21 века, живущих в динамичном глобальном информационном мире? Несомненно одно – нам необходимо новое осмысление того важного исторического факта и его последствий для истории, современности и будущего.

Судя по накалу общественной дискуссии, можно сделать вывод, что тема Крещения стала предметом жесткой конкуренции различных верований и идеологий. Из таких предвзятых идеологических предпосылок, возник целый ряд распространенных стереотипов, искажающих на наш взгляд, и историческую правду и саму суть этого события. В своем выступлении я попытаюсь дать ответы на некоторые актуальные в современном информационном пространстве вопросы, связанные с обстоятельствами Крещения Руси князем Владимиром, а также попытаюсь развенчать некоторые идеологически обусловленные стереотипы в восприятии этого события современным человеком.

Крещение Руси: от чего ушли и к чему пришли?

Казань у нядзелю 10 лістапада

Евангелле паводле Лукі, 8:26-39.

І прыплылі ў зямлю Гадарынскую,  што насупраць Галілеі.

Калі ж Ён выйшаў на зямлю, сустрэў Яго нейкі чалавек з горада, апантаны дэманамі з даўняга часу, і адзення не насіў ён, і ў доме не жыў, а ў магільных пячорах. Убачыўшы Іісуса і закрычаўшы, ён упаў перад Ім і моцным голасам сказаў: што Табе да мяне, Іісусе, Сыне Бога Усявышняга? малю Цябе, не муч мяне. Таму што загадаў Іісус духу нячыстаму выйсці з чалавека; бо доўгі час той хапаў яго, і звязвалі яго ланцугамі і аковамі, і сцераглі; але ён разрываў путы, і дэман гнаў яго ў пустыні. І спытаўся ў яго Іісус, кажучы: як імя тваё? Той адказаў: легіён; бо многа дэманаў увайшло ў яго. І яны прасілі Іісуса, каб не загадаў ім ісці ў бездань.

Расклад богаслужэнняў

Падаць запіску

Дапамагчы храму

Увайсці

Аўтарызацыя

Імя карыстальніка *
Пароль *
Запомніць мяне

Падпіска на вершы Л.Геніюш

Каложа 360°

Навіны Гродзенскай епархіі

Уваход

Пахвала Каложская

Д/ф "Каложа" (2007 г.)