Ошибка
  • JUser: :_load: Не удалось загрузить пользователя с ID: 460

Видео проповеди протоиерея Георгия Роя в воскресенье 21 апреля

 

Каложскі дыярыуш. 21-22 красавіка. Прадчуванне светлага ўваскрасення. Служэнне ці спажыванне? Маладая хрысціянка Марыя. Дзень дробных справаў. Куды падацца пасля турмы? Размовы з рэдактарам.

Светлае ўваскрасенне. На мінулай нядзельнай Літургіі з’явілася прадчуванне Пасхі. Пры дзвярах, блізка, светла, радасна. Мабыць, пачуцці гэтыя ад таго сонечнага святла, які падчас служэння заліваў алтар, сляпіў вочы, ствараў містэрыю спалучэння святла, дыму, залатога ззяння ўбранняў і начыння. Не перастаю дзякаваць Богу за тое, што маю магчымасць служыць у Каложы!

Евангельскае чытанне. Заклік Хрыста да вучняў мець прынцыпова іншую логіку суадносін паміж сабою: “Хто хоча быць першым – будзь іншым слугою…” Дай Бог нам сапраўды паслужыць адзін аднаму. Логіка, ідэалогія, светапогляд грамадства спажывання пранікае паўсюль: у нашыя душы, сем’і, царкоўныя абшчыны. Які важны напамін дае Хрыстос сучасным хрысціянам. Нашыя стасункі павінны быць скіраваны на ўзаемнае служэнне, а не на спажыванне.

Доклад протоиерея Георгия Роя на конференции в ГрГУ "Диалог христианства, культуры, литературы"

Христианское богослужение как пространство культурного диалога.

Один из видных представителей католического литургического движения Романо Гвардини еще в 1964 году в своем письме к участникам третьего литургического конгресса в Майнце поставил вопрос о том, способен ли вообще современный человек, жизнь которого определяет техника, к участию в богослужебном литургическом акте.[1] В 21 веке, вопрос о том, какое будущее у христианского богослужения в секулярном обществе, приобрел еще большую актуальность и продолжает активно обсуждаться в христианском мире.

Несомненно, глобализации сопутствует процесс секуляризации.[2] Происходит активное развитие нерелигиозного мировоззрения, исключающего религиозную мотивацию в принятии тех или иных важных общественных или политических решений и преследующего целью снижение роли религии в сознании граждан и жизни общества. По всему миру мы можем наблюдать формирование нового типа человека со своим особым мировоззрением и менталитетом. Какие последствия будет иметь для христианских церквей в целом и их богослужения, в частности, появление этих новых типов человека и культуры, сформированных глобальным постиндустриальным обществом?

Каложскі дыярыуш. 14-20 красавіка

Ад апошняга запісу ў дыярыушу праляцеў цэлы тыдзень… Аж не верыцца. Для выбраных час скароціцца – гаворыць Пісанне. Сапраўды так і здараецца. Страшэнны дэфіцыт часу і ён вельмі насычаны. Прашу прабачэння дарагія мае браты і сёстры, чытачы каложскага дзённіка! Паспрабую усё ж такі захоўваць рэгулярнасць запісаў. Выбіла з каляі падрыхтоўка дакладу на канферэнцыю на філфаку ГрГУ “Дыялог хрысціянства, культуры, літаратуры”, што адбылася на мінулым тыдні ў чацвер-пятніцу. Патрэбна было многа пісаць і многа чытаць. Пакуль пісаў і чытаў назбіралася мноства самых неадкладных справаў. Тым больш, што на мінулым тыдні ў Гародні была і мая сям’я. Я не мог не ўдзяліць часу і ўвагі маім родным і любімым…

Дык якімі ж былі мінулыя дн? Канспектыўна:

12-13 красавіка

Вітаю вас, шаноўныя чытачы каложскага дыярыушу! Прапаную вам апавяданне за два апошнія дні.

12 красавіка. Пятніца.

Дзень мой пачаўся у Жыровічах. Выкладанне ў акадэміі і семінарыі. Цікавай і для мяне і для студэнтаў атрымалася лекцыя на чацвёртым курсе семінарыі, дзе мы разглядалі гісторыю літургічнага фарміравання Таінства пакаяння, якое ў нас цяпер часцей за ўсё асацыіруецца са споведзью перад святаром. Але раней таінства пакаяння разумелася значна шырэй. Яно ажыццяўлялася праз усё жыццё хрысціяніна, а споведзь была толькі адным з важных пакаянных этапаў. Пакаянне – гэта не проста пералік грахоў у прысутнасці святара. Пакаянне гэта штодзённая праца чалавека.

Потым хуткія сборы і дарога ад Жыровіц да Гродна. Як жа імкліва наступіла вясна. Калі ехаў з Гродна да Жыровіц ўсе палі былі завалены яшчэ снегам, а цяпер толькі рэштачкі снежных гурбаў і паўсюль хуткія бурлівыя ручаі. Дзякуй Богу, зіма скончылася!

Адкрыты ліст да айца Казіміраса Жыліса ад протаіерэя Георгія Роя

Пасля публікацыі інтэрв’ю з ксяндзом Казімірасам Жылісам у інтэрнэт-часопісе “Твой стыль” настаяцель Каложскай царквы протаіярэй Георгій Рой склаў у ягоны адрас  адкрыты ліст.

Паважаны айцец Казімірас!

З вялікім інтарэсам прачытаў Вашае інтэрв’ю на мясцовым інтэрнэт-партале “Твой стыль”. Вы адносіцеся да таго пакалення свяшчэннаслужыцеляў, да якого я, - малады святар, - стаўлюся з вялікаю павагай. Стаць святаром у савецкі час, вытрымаць ціск бязбожнай улады – гэта вялікага каштуе і сведчыць пра сапраўдную цвёрдасць духу.

Можа я і не падзяляю радыкальнасці Вашых пастырскіх метадаў, але прынцыпова згодзен амаль што з усімі Вашімі высновамі. Акрамя адной, якая падалася мне вельмі павярхоўной і неадпавядаючай рэальнаму стану рэчаў.

Интервью и.о. настоятеля Коложской церкви протоиерея Георгия Роя Гродненским епархиальным ведомостям.

Интервью протоиерея Георгия РояИнтервью протоиерея Георгия РояЧитайте в интервью протоиерея Георгия Роя:

  • Каковы причины появления о.Георгия в Гродно и где он служил до этого? Почему святые Борис и Глеб не отпускают о.Георгия?
  • Как священик относится к коммунистам и произойдут ли на Коложском приходе кардинальные изменения?
  • Рассуждения о.Георгия о Коложском братстве, христианской семье и приходской общине.
  • Про планы в Интернете и короткий обзор гродненских интернет-ресурсов.
  • Взгляд о.Георгия на вопрос богослужебного языка в Православной церкви.
  • Что собирается делать новый настоятель Коложи с ее реставрацией?

10 красавіка. Упершыню ў алтары. Каложскія біблейскія чытанні. Анекдоты ад бацюшак.

Вітаю вас, чытачы дыярыуша.

Айцец Георгій у гэты час едзе да сям’і ў Жыровіцы. Таму ён даручыў мне, прыхаджаніну Каложы Мікалаю, напісаць пра сённяшні дзень.

Сёння я з вялікім задавальненнем нарэшце пасля вялікага перапынку ў некалькі тыдняў зноў наведаў наш прыход і актыўна, як на мой погляд, паўдзельнічаў у ягоным жыцці. Дзякую за гэта Богу і айцу Георгію.

Такім чынам, сёння раніцою я наведаў царкву, каб прыняць удзел у Літургіі Ранейасвячоных Дароў. Не паспеўшы падысці да абразоў, я быў запрошаны айцом Георгіем маліцца ў алтар. Гэта было нечакана. Для мяне алтар быў заўсёды такім сакраментальным месцам, што страшна было падумаць, што туды можна проста так трапіць. Маліцца каля Прастолу, дзе адбываецца Пралажэнне Святых Дароў было незвычайна і крыху страшна. Я пастараўся “скарыстацца сітуацыяй”, каб малітвенна падзякаваць Богу за нядаўняе вылячэнне маёй сужэніцы (дзякую а.Уладзіміру, а.Георгію, а.Ігару і ўсім, якія спачувалі, за Вашыя малітвы). Назіраць за дзеяннямі свяшчэннаслужыцелей у алтары было цікава. Я здзівіўся карычневаму колеру ніжняй часткі Агнца, які выкарыстоўваецца для Прычашчэння (увечары я дазнаўся, што падчас загатаўлення Святых Дароў для Літургіі Ранейасвячоных Дароў Агнец апускаецца ў Кроў Хрыстову, таму і мае такую афарбоўку). Здзівіла таксама чытанне малітваў а.Георгія на грэчаскай мове (я, грэшым чынам, падумаў спачатку, што гэта латынь).

Расписание богослужений

Подать записку

Помочь храму

Войти

Авторизация

Имя пользователя *
Пароль *
Запомнить меня

Подписка на стихи Л.Гениюш

Коложа 360°

Новости Гродненской епархии

Вход

Похвала Коложская

Д/Ф "Коложа" (2007 г.)